ผิดหวัง

ไม่ต้องซ่อมตัวเองให้เสร็จในวันเดียว

หัวใจเราก็ไม่ได้พังในวันเดียวเหมือนกัน บางแผลใช้เวลา บางความรู้สึกต้องค่อย ๆ จาง

ความรู้สึกที่ถูกเขียนออกมา

จะเบากว่าที่เก็บไว้ ราว 40 ปีก่อน นักจิตวิทยาชื่อ James Pennebaker ให้นักศึกษาเขียนเล่าเรื่องที่ค้างอยู่ในใจลึก ๆ

โลกก็ใจร้ายพอแล้ว

อย่าใจร้ายกับตัวเองอีกเลย เจอเรื่องเหนื่อยมาทั้งวัน อย่ากลับมาซ้ำเติมตัวเองอีกว่า

ชีวิตในแต่ละช่วงเวลา

มันไม่เคยง่ายและใจดีตลอด แต่เมื่อไหร่ที่เราใจดีกับตัวเอง ถึงจะใจร้ายบ้างก็ตาม

ผิดหวังกับตัวเองได้

แต่อย่าลืมว่าเราไม่ได้เก่งไปทุกเรื่อง เราก็พลาดได้เหมือนกัน บางเรื่องเพิ่งเคยทำ

วันที่แตกสลาย

อาจเป็นวันแรกที่เราได้เห็นว่า ข้างในตัวเองมีอะไรอยู่จริง ๆ เพราะในวันที่ทุกอย่างยังเป็นไปตามหวัง

บางเรื่องในชีวิต เราเปลี่ยนมันไม่ได้

ทั้งอดีต ความคิดของคนอื่น หรือผลลัพธ์ที่ไม่เป็นอย่างใจหวัง แต่สิ่งที่เราเลือกได้

อย่าใช้ชีวิต

เพื่อทำให้ทุกคนพอใจ เพราะต่อให้เราพยายามมากแค่ไหน ก็ยังมีบางคนไม่เข้าใจเราอยู่ดี

อย่าตัดสินว่าชีวิตเราแย่

เพียงเพราะวันนี้มันหนักเกินไป บางวันเราอาจเหนื่อย บางวันเราอาจร้องไห้

เวลาจะสอนให้เรายิ้ม

กับเรื่องที่เคยร้องไห้ บางแผลไม่ได้หายไป แต่เวลาจะค่อย ๆ สอนให้เราอยู่กับมันได้

อย่าตัดสินตัวเอง

จากวันที่แย่ที่สุดในชีวิต เพราะวันนั้นไม่ใช่ตัวตนทั้งหมดของเรา วันที่เราผิดพลาด

ถ้าชีวิตมันแย่

อย่าเพิ่งยอมแพ้เลยนะ ลองเดินไปอีกทางก่อน ลองเริ่มใหม่อีกครั้งก่อน

ความผิดหวัง

ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เราคิด เพราะอย่างน้อย มันก็แปลว่าเราเคยพยายาม

อย่าใจร้ายกับตัวเองมากเกินไป

แค่นี้โลกก็ใจร้ายกับเรามากพอแล้ว เราไม่จำเป็นต้องเก่งไปซะทุกอย่าง ไม่ต้องฉลาดไปหมดทุกเรื่อง

เราจะรู้ว่าเราเก่งแค่ไหน

ไม่ใช่ตอนที่ทุกอย่างง่ายไปหมด แต่คือวันที่เราย้อนกลับไปมองแล้วเห็นว่า เราผ่านอะไรมาเยอะขนาดไหนแล้ว

อย่ากดดันตัวเองให้ต้องสมบูรณ์แบบ

เพราะความเป็นมนุษย์ของเรา มันสวยงามตรงที่เรามีทั้งด้านที่เข้มแข็งและอ่อนแอ บางวันเราอาจยิ้มได้อย่างมั่นใจ

ทุกอย่างมีเวลาของมัน

เราไม่ต้องรีบแข่งกับใคร แค่เดินในจังหวะของตัวเอง ค่อย ๆ ไปในแบบที่เราไหว

ยิ่งเราคาดหวัง

เรายิ่งกลัวเสียใจ เพราะลึก ๆ แล้ว เราไม่ได้แค่ “อยากได้มัน”

บางวันก็แค่ผ่านไปให้ได้ ก็พอแล้ว

ไม่ต้องเก่ง ไม่ต้องเข้มแข็ง ไม่ต้องทำให้มันดีไปกว่านี้ แค่ตื่นมา หายใจอยู่

ชีวิตไม่ได้สมบูรณ์แบบเสมอไป

บางวันเราทำดีที่สุดแล้ว แต่ผลลัพธ์ก็ยังไม่เป็นอย่างที่หวัง บางครั้งเราพยายามมากแค่ไหน

วันที่แย่

แค่วันเดียว ไม่ได้ตัดสินทั้งชีวิตเราหรอก มันอาจพัง

เราไม่ได้ช้า

แค่ไม่ได้รีบตามความคาดหวังของใคร ชีวิตไม่ใช่สนามแข่ง และเราไม่จำเป็นต้องถึงพร้อมคนอื่น

การเติบโต

อาจไม่ใช่การชนะทุกคน แต่อาจเป็นวันที่เรายอมแพ้ ในสนามที่ไม่ควรฝืนแข่งตั้งแต่แรก

เราเชื่อว่าฟ้าหลังฝนจะสวยงามเสมอ แต่ระหว่างนั้นมันอาจจะเจ็บป

ร้องไห้ได้ เหนื่อยได้ ท้อได้ แต่ขอให้รู้ไว้ว่าเราไม่ได้ล้มเห

จำไว้ว่ามนุษย์ทุกคนพังได้ทั้งนั้น แต่ไม่มีใครพังไปตลอด ทุกคว

แม้วันนึงเราอาจผิดหวัง

ร้องไห้ หรือลาจากใครสักคน แต่เดี๋ยวเราจะกลับมารักตัวเองได้แน่นอน

บางครั้งการเติบโต

ไม่ใช่การอดทนให้ได้มากที่สุด แต่คือการกล้าบอกตัวเองว่า “พอแล้ว เราเจ็บมาพอแล้ว”

โตขึ้นอีกนิด

เราจะรู้ว่า “แพ้” ไม่ได้น่ากลัวเท่ากับ การไม่กล้าลองอะไรเลย

อีกไม่นานก็จะหมดปีแล้วนะ

ไม่ว่าปีนี้จะผ่านอะไรมาบ้าง จะเจ็บปวด จะมีน้ำตา จะมีใครหายไป หรือจะต้องเจอเรื่องใหม่ที่ยังผ่านไปไม่ได้

ไม่มีใครผ่านชีวิตนี้ไปได้โดยไม่ล้ม

แต่ทุกครั้งที่ลุกขึ้นมา มันคือการเริ่มต้นใหม่ที่มีค่ามาก อย่าอายที่จะเริ่มอีกครั้ง อย่าเขินที่จะพัก เพราะชีวิตไม่ได้วัดกันที่ว่าใครไม่เคยพลาด

ความผิดหวังไม่ทำให้เราแพ้

มันแค่พาเราไปเรียนรู้มากขึ้น บางครั้งเราวางแผนไว้สวยงาม แต่ชีวิตก็ไม่ยอมเดินตามแบบร่าง...

ไม่มีใครเก่งตั้งแต่แรก

เราต่างต้องเรียนรู้ในสิ่งที่ไม่รู้ ผิดพลาดบ้างก็ไม่เป็นไร ร้องไห้กับมันบ้างก็คงเป็นปกติ

ความล้มเหลวไม่ได้น่ากลัว

เท่ากับการไม่ยอมเริ่มใหม่เลย เพราะการล้มมันสอนเราเสมอ สอนว่าเรายังมีบางอย่างที่ต้องเรียนรู้

เราจะรักตัวเองมากขึ้นทุกครั้งที่เราเจ็บปวด

เพราะมันทำให้เราเห็นชัดขึ้นว่า ใครอยู่ข้างเรา ใครแค่ผ่านมา และทำให้เรารู้ว่า “หัวใจเรา” สำคัญแค่ไหน

ในโลกนี้ยังมีเรื่องดีๆ ให้เรารอเจออีกตั้งเยอะ

บางครั้งมันมาในวันที่เราไม่ทันตั้งตัว บางครั้งมันมาในรูปแบบที่ไม่คาดคิด แต่เชื่อเถอะว่า…มันยังมีอยู่จริง

เราไม่ได้แพ้

เราแค่กำลังเติบโต อย่ายอมให้ใครมาบอก ว่าเราห่วยเพราะเราพึ่งเริ่ม

เราจะผ่านความเจ็บปวดไปได้เสมอ

ไม่ว่าเวลานั้นมันจะหนักแค่ไหน สุดท้ายมันก็จะค่อย ๆ เบาลง เหมือนพายุที่แม้จะโหมกระหน่ำ

ทุกครั้งที่ล้มลง

เราไม่ได้สูญเสียอะไรไปเลย นอกจากวิธีที่ไม่เวิร์คสำหรับเรา และทุกครั้งที่ลุกขึ้นใหม่

ความผิดพลาด

คือหนังสือที่ดีที่สุดเล่มหนึ่ง เพราะมันเต็มไปด้วยบทเรียน ที่ไม่มีใครสอนได้

หลายครั้งที่เราเจอเรื่องเจ็บปวด

มันอาจทำให้เรารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบถล่มลงมา แต่เชื่อเถอะว่าเวลา จะพาเราเดินออกจากตรงนั้นเสมอ

บางครั้งบทเรียนที่ล้ำค่าที่สุด

ไม่ได้มาจากหนังสือ หรือคำสอนของใคร แต่มาจากวันที่เรา “ล้มลง” และต้องลุกขึ้นเอง เพราะความเจ็บปวด

เมื่ออายุมากกว่า 30

เราจะเริ่มรู้สึกได้ว่า “ความเจ็บปวด” ไม่ได้มาจากแผลสด ๆ แบบตอนวัยรุ่น แต่มันค่อย ๆ ก่อตัวจากความรับผิดชอบที่ถาโถม ทั้งงานที่กดดัน ครอบครัวที่ต้องดูแล ความฝันที่ยังอยากไขว่คว้า แต่ก็เริ่มรู้แล้วว่ามันไม่ง่ายเหมือนที่เคยคิดไว้

บางที “ความเจ็บปวด

ก็ไม่ได้มีไว้ทำร้ายเราอย่างเดียวหรอก แต่มันยังสอนให้เราเป็นคนที่ใจดีกับโลกมากกว่าเดิมด้วย

ถ้าเราล้มเหลวหรือผิดหวัง

เราแค่พยายามอีก ทำใหม่ก็ได้ ไม่มีใครที่ทำถูกทุกครั้งตั้งแต่เริ่มต้นหรอก บางครั้งความผิดพลาด

ปล่อยให้ล้มเหลวบ้างก็ได้

ร้องไห้บ้างก็ได้ ผิดหวังบ้างก็ได้ เราไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งตลอดเวลา

บางครั้งเราก็ผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำอีก

แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเราไม่เก่ง หรือเราไม่ดีพอหรอกนะ มันแค่หมายความว่าเรายังอยู่บนเส้นทางของการเรียนรู้ ความผิดพลาดอาจทำให้เราเหนื่อย ทำให้เราท้อ

บางครั้งชีวิตก็เหมือนคลื่นทะเล

เราควบคุมไม่ได้หรอกว่าจะมาแรงแค่ไหน แต่สิ่งที่ทำได้คือ “ยอมรับ” ว่ามันเป็นธรรมชาติของทะเล

ถ้าเรายังไม่เคยลอง

อย่าเพิ่งรีบตอบว่ามัน “ทำไม่ได้” หลายครั้งเราปิดประตูตัวเองตั้งแต่ยังไม่ได้ก้าวออกไป เพียงเพราะกลัวล้ม กลัวพลาด หรือกลัวไม่เก่งพอ...

เราอาจไม่ชอบความเจ็บปวด

แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้เราโตขึ้น เพราะทุกครั้งที่เราผิดหวัง เราจะได้รู้ว่าอะไรที่ควรเก็บไว้

เราอาจเคยล้ม

เราอาจเคยพลาด เราอาจเคยเลือกเส้นทางที่ผิดไปบ้าง แต่นั่นไม่ได้ทำให้คุณค่าของเราลดลงเลย

ยิ่งคาดหวังมาก ก็ยิ่งเจ็บปวดมาก

เพราะเรากำลังเอาหัวใจไปฝาก ไว้กับสิ่งที่เราไม่สามารถควบคุมได้ บางครั้งเราหวังว่าใครสักคนจะเข้าใจ

ร้องไห้ ไม่ได้หมายความว่าเราอ่อนแอ

ไม่ได้หมายความว่าเราอ่อนแอ แต่มันหมายความว่า เรายังมีหัวใจ

ทุกคนต่างมีวันที่แย่กันทั้งนั้น

ไม่เป็นไรเลยที่เราจะรู้สึกแย่ หรือร้องไห้ออกมาในวันแบบนั้น เราแค่มนุษย์ธรรมดา

เราจะเติบโตจากความผิดพลาด

ร้องไห้และเข้มแข็งขึ้นจากความผิดหวัง และเก่งขึ้นไปพร้อมกับตัวเราที่ผ่านเรื่องราวมาตั้งมากมาย

ความรู้สึกผิดหวังในตัวเองมันหนักเนอะ

เหมือนโลกทั้งใบพังลงมาตรงหน้า มีเสียงในหัวที่คอยตอกย้ำว่า "ทำไมทำได้แค่นี้"

ชีวิตก็แบบนี้แหละ... มีล้มบ้างเป็นธรรมดา สำคัญที่ว่าเรายังเล

ความเจ็บทำให้รักตัวเองเป็น

ความเจ็บปวดจะผ่านไป แต่บทเรียนจะอยู่เสมอ

วันไหนเราเจ็บปวด เราแค่ต้องหันกลับมารักตัวเอง

ความล้มเหลวคือบทเรียน ไม่ใช่จุดจบ เราอาจล้มเป็นร้อยครั้งกว่า

เราเข้มแข็งได้ไม่ใช่เพราะไม่เคยล้ม แต่เพราะลุกขึ้นทุกครั้งต่

มองโลกยังไงให้ใจไม่พัง

เราไม่สามารถควบคุมสิ่งที่เกิดขึ้นได้ทั้งหมด แต่เราควบคุม “ท่าทีของใจ” ที่มีต่อมันได้เสมอ Epictetus เคยกล่าวว่า

เราผ่านเรื่องแย่ ๆ มาได้ตั้งเยอะ

วันนี้ก็จะผ่านไปได้เหมือนกัน บางเรื่องทำให้เราร้องไห้ บางเรื่องทำให้เราท้อแท้

หลายครั้งที่เราวาดฝัน

หวังว่าทุกอย่างจะเป็นดังใจ แต่ความจริงกลับตรงข้าม กับสิ่งที่เราวาดไว้

ให้ค่ากับตัวเอง

เหมือนที่เราให้ค่ากับคนอื่นบ้าง เพราะเราก็สำคัญไม่แพ้ใครเลยนะ

บทเรียนจากความผิดหวัง

คือการได้รู้ว่า… ไม่ใช่ทุกอย่างจะเป็นไปตามใจเรา แต่เรายังเลือกจะรักตัวเองได้

จงเติบโตในแบบของเราไม่จำเป็นต้องโตในแบบที่คนอื่นคาดหวังจงเติ

บทเรียนที่เราได้เจอ

เมื่อเราเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ "การเติบโตเป็นผู้ใหญ่มันไม่ง่าย" ตอนเราเป็นเด็กเรามักได้ยินผู้ใหญ่

บทเรียนที่สอนเราได้ดีที่สุด

คือการเจอมันด้วยตัวเอง ตอนเด็ก พ่อแม่บอกให้ระวัง

บทเรียนที่สอนเราได้ดีที่สุด

คือการเจอมันด้วยตัวเอง ตอนเด็ก พ่อแม่บอกให้ระวัง

บางอย่างเราอยากให้เป็นไปตามที่ฝัน

แต่มันกลับไม่เป็นเช่นนั้น บางคนเราอยากให้อยู่ข้างกาย แต่เขาก็เลือกที่จะจากไป

จงขอบคุณทุกอย่าง

ที่ทำให้เราผ่านมาได้ถึงขนาดนี้ ชีวิตมันไม่เคยง่าย ปีนี้ก็ไม่ง่ายด้วยเช่นกัน

สิ่งที่ทำร้ายความรู้สึกคนอื่น

และตัวเราเองได้มากที่สุด คือ คำพูดที่ไม่ได้คิดก่อนพูด เพราะความรู้สึกหลังจากนั้น

เราจะเติบโตขึ้น

หลังจากผ่านเรื่องราวมากมาย ทั้งเจ็บปวด ทั้งมีความสุข ทั้งหัวเราะ ทั้งร้องไห้

เพราะเจ็บปวด

ถึงเติบโต ทุกรอยแผลในใจ คือครูผู้สอนที่แสนเจ็บ

20 บทเรียนชีวิตที่เราได้เรียนรู้จากความล้มเหลว

ความล้มเหลว ไม่ได้หมายถึงการจบลง แต่มันคือจุดเริ่มต้นที่ดี

บทเรียนของความเจ็บปวด

มันสอนให้เรารู้จักความเข้มแข็ง เมื่อเราเผชิญหน้ากับความเจ็บปวด เราจะค้นพบพลังที่ซ่อนอยู่ภายใน ที่จะช่วยให้เราก้าวผ่านมันไปได้

20 วิธีรับมือกับความผิดหวัง

1 ยอมรับมันให้ไหว อย่าปฏิเสธความผิดหวัง

เมื่อเราต้องเผชิญหน้า

กับความผิดหวัง หรือท้อจนไม่รู้จะไปทางไหน เราทำได้แค่นั่งพัก

ยิ่งโตมันยิ่งเหนื่อย

ยิ่งคาดหวังพอผิดหวังก็ท้อ ชีวิตมันไม่เคยง่ายหรอก ไม่มีทางลัด ไม่มีทางง่าย

ผ่านครึ่งปีมาได้

เรามันโคตรจะเก่งเลย มันอาจจะมีเรื่องที่ยากเข้ามาเยอะ อาจจะมีน้ำตา และผิดหวัง

เราเชื่อเสมอว่า

เราเลือกสิ่งที่เจอไม่ได้ แต่เลือกที่จะเรียนรู้จากมันได้ ถึงแม้เราจะไม่อยากเจอมันก็ตาม

เมื่อไหร่ที่เราเจ็บ

เราควรร้องไห้ ร้องไปจนกว่าจะพอ จมกับมันจนกว่าจะเหนื่อย

เส้นทางชีวิต

แต่ละคนต่างกัน บางคนชอบวิ่งเร็ว เพื่อให้ถึงจุดหมายเร็ว

เพราะชีวิตต้องสู้

ถึงเส้นทางจะไม่ง่าย แต่ก็ต้องเดินไปข้างหน้า เพื่อคนข้างหลัง

การที่ไม่ประสบความสำเร็จแค่ไม่กี่ครั้ง มันไม่ได้แปลว่าเราจะล

เราจะเติบโตขึ้น

ทุกครั้งที่ผิดหวัง หรือล้มเหลวเสมอ ทุกสิ่งเกิดขึ้น

ชีวิตมันล้มได้

ก็เริ่มต้นใหม่ได้ เพราะเกิดมาเราก็ต้องล้มก่อน ถึงจะเดินเก่งและหลบหลีกเป็น

อย่าลืม ที่จะ "รักตัวเอง"

ที่จะ "รักตัวเอง" ไม่ว่าจะโดนใครทำร้าย หรือผิดหวังจากความรักสักร้อยครั้ง

เพราะชีวิตมันก็คือชีวิต

มีสุข ทุกข์ หัวเราะ ร้องไห้ เป็นธรรมดา แต่สุดท้ายไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เดี๋ยวเราก็จะหาทางผ่านไปได้อยู่ดี ดูน้อยลง

ยอมเจ็บไม่ยอมจน เพราะเกิดเป็นคนมวยรอง

เมื่อโชคชะตาเป็นสิ่งที่กำหนดเองไม่ได้…ก็ให้หมัดมันกำหนด

บนเส้นทางของชีวิต

มันมักมีทางหักศอกที่ยาก และทางแยกที่ทำให้สับสนเสมอ บางช่วงมันก็เหนื่อย

ความรักที่ดีที่สุดในโลกนี้

ก็คือการรักตัวเอง เพราะต่อให้เราจะต้องเจอปัญหา เจ็บปวด ผิดหวัง ร้องไห้

พอเวลาผ่านไป

เราจะเติบโตขึ้น ไปเป็นคนใหม่เสมอ จากเด็กที่เคยร้องไห้

เหนื่อยมากใช่ไหม

ไม่ไหวไม่เป็นไร ร้องไห้ออกมาก็ได้ ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ

ยอมเจ็บไม่ยอมจน เกิดเป็นคนมวยรอง

โชคชะตาเป็นสิ่งที่กำหนดเองไม่ได้…ก็ให้หมัดมันกำหนด #5thRound #สังเวียนมวยรอง #BrandThinkCinema ดูน้อยลง

อย่าลืมร้องไห้

ในวันที่เสียใจ...

ต่อให้เราอยากจะย้อนกลับ

ไปแก้ไขสิ่งที่เคยทำไว้แค่ไหน สุดท้ายก็ทำได้แค่นึกเสียใจ และเสียดายที่มันผ่านมาแล้ว

ชีวิตมันไม่แน่นอน

วันนี้เราอาจกำลังร้องไห้ แต่เมื่อวานเราหัวเราะ อย่างมีความสุข

ใคร ๆ ก็ไม่อยากเจ็บปวด

ระหว่างทางที่เดินหรอก

เราแค่เป็นเราในแบบที่เราชอบ

ไม่ใช่เราในแบบที่ใครคาดหวังให้เป็น" เพราะชีวิตเป็นของเรา อยากทำอะไรก็ทำมันซะ

เส้นทางชีวิต

มันไม่ได้มีทางลัดเสมอไป บางทีมันแทบจะหา ทางไปไม่เจอเลย

เราไม่ใช่คนที่เก่งที่สุด

เราแค่คนธรรมดาที่เคยร้องไห้ และต่อไปคงต้องเจอเรื่องแย่ ๆ เข้ามา เหมือนกับทุกคนในโลกนี้

ต่อให้เราล้มสักพักครั้ง

การลุกและได้เรียนรู้...

ผ่านมาจะครึ่งปีแล้ว

เป็นยังไงกันบ้าง เหนื่อยไหม ? ถึงมันจะเหนื่อย

พอโตขึ้น

เรากลับได้เรียนรู้ว่า สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ย่อมเป็นเรื่องธรรมดา

ใช้ชีวิตในแบบของเรา

เติบโตในแบบของเรา ไม่ต้องไปอิจฉาใคร ไม่ต้องไปทำตามใคร

การที่เราล้มเหลวหลายครั้ง

มันไม่ได้แปลว่าเราไม่เก่ง...

เวลามันผ่านไปเร็ว

โดยที่เราย้อนกลับไปไม่ได้ บางทีเราก็เสียใจ กับวันที่มันแย่

เพราะเจ็บปวด

ถึงเติบโต ...

ไม่ต้องวิ่งตามความฝันใคร

ไม่ต้องแบกความคาดหวัง จากสิ่งที่เราไม่ชอบ จงเติบโตในแบบของเรา

ต่อให้เราล้มสักพักครั้ง

การลุกและได้เรียนรู้ ก็คุ้มค่ากับสิ่งที่เราได้กลับมา #เสียงที่ไม่ได้ยิน ดูน้อยลง

พอเราล้มหรือผิดหวัง

สุดท้ายเราจะหาทาง ลุกได้เองแล้วระหว่างทางนั้น เราจะเก่งขึ้น

ชีวิตไม่มีทางลัด

ไม่ได้มีแต่ทางตรง และก็ไม่ได้อ้อมเสมอไป กว่าเราจะไปถึงจุดหมาย

กว่าเราจะไปถึงจุดหมาย

มันไม่เคยง่ายอยู่แล้ว เราต้องทุ่มเทและผ่านความผิดหวัง มานับร้อยนับพันกว่าจะผ่านไปได้

มันก็แค่อีกวัน

ที่เราเติบโตขึ้น ผ่านความเจ็บปวด ความสุข ความรัก

บางครั้ง

ก็ไม่ต้องคาดหวังกับชีวิต มากจนต้องอึดอัดหรอก ปล่อยให้ความผิดหวัง

การเติบโต

มันย่อมต้องเจ็บปวด...

เพราะเจ็บปวด

เราจึงเติบโต แต่ถ้าเราไม่ยอมรับ และหลอกตัวเอง

ร้องไห้ออกมาบ้างนะ

อย่าเก็บไว้คนเดียวจนมันไม่ไหว ไม่มีใครเข้มแข็ง ได้ตลอดเวลาหรอก

5 วิธีรับมือ

เมื่อวันหนึ่งเราต้องผิดหวัง...

อย่าจมอยู่กับอดีตที่มันผ่านไปแล้ว

เพราะต่อให้เราเสียใจ กับความผิดพลาดแค่ไหน มันก็ย้อนกลับไป

ขอบคุณเรื่องแย่ ๆ

ที่เข้ามาสอนให้เราเติบโต ขอบคุณคนที่เดินจากเราไป หรือที่เราต้องเดินจากเข้ามา

จำครั้งแรกที่เราล้ม

จากการหัดเดินได้ไหม ตอนเราเป็นเด็ก ที่ทุกอย่างดูเหมือน

ขอให้เดือนนี้

เป็นเดือนที่ดีนะ เป็นการเริ่มต้นใหม่ ที่ไม่เจ็บปวด

กว่าเราจะวิ่งได้เก่ง

เราก็ต้องเคยหกล้มมาก่อน ถ้าแผลมันลึก มันก็ทิ้งแผลเป็นเอาไว้

ถ้ามันเหนื่อยมาก

ลองปล่อยมันสักแปปก็ได้ เราแบกความเสียใจ แบกภาระและความหวังทั้งหมด

ชีวิตที่เจอความล้มเหลว

ไม่ใช่ชีวิตที่แย่เสมอไป ชีวิตที่ผิดหวังกับความรัก ไม่ใช่ว่าจะไม่มีความรักที่ดีเลย

อีกครึ่งปีที่เหลือ

มันจะต้องผ่านไปได้ด้วยดี เพราะเราเก่งอยู่แล้ว ล้มบ้างเราก็จะลุก

เราต่างมีเส้นทาง

เป็นของตัวเอง ไม่ต้องเดินตามใคร ไม่ต้องโดนใครสั่งให้เดิน

เวลามันผ่านไปเร็ว

โดยที่เราย้อนกลับไปไม่ได้ เสียใจได้ ในวันที่แย่ หัวเราะให้ดัง ในวันที่มีความสุข

แค่ผิดหวัง

มันจะเป็นอะไรไป อย่างน้อยเราก็ได้ เรียนรู้ที่จะเติบโต

เพราะถ้าไม่เจ็บปวด

เราจะไม่เติบโต ที่เราเก่งขึ้นได้ทุกวันนี้ มันมาจากน้ำตาในวันแย่ๆทั้งนั้น

อะไรที่ไม่ไหว

ก็ปล่อยมันออกไปบ้างก็ได้ ชีวิตเรามันยังมีอะไรให้เผชิญอีกตั้งเยอะ มันไม่ได้จบเพียงแค่เรื่องแย่ ๆ ในวันเดียวหรอก

ในวันฝนตกหนัก

ไม่นานเดี๋ยวแดดมันก็ออก เพียงแค่เราอดทนรอ ชีวิตก็เหมือนกัน

การคาดหวัง

มักทำให้เราเจ็บปวด แต่ในโลกของความจริง ทุกคนต่างมีชีวิตด้วยความหวัง

บางวันมันก็มีเรื่องเข้ามา

แบบไม่ทันให้เราตั้งตัว แต่เราต้องผ่านไปให้ได้ ร้องไห้บ้างก็ไม่เป็นไรหรอกนะ...

เราผิดหวัง

เพื่อจะเติบโต ร้องไห้ เพื่อจะเข้มแข็ง

การเดินทางของเรา

มันจะอีกไกลหรือใกล้ไม่มีใครรู้ อาจเจอเรื่องที่ดีหรือเรื่องที่แย่ ระหว่างที่เรากำลังเดินอยู่ก็ได้

ใครบอกว่าชีวิตมันง่ายล่ะ

มันมีด่านที่ยากคอยให้เราเจอ แบบไม่ได้ตั้งตัวเสมอ เวลาเจอด่านนั้น

มึงอะเก่งแล้ว

ถึงล้มบ้างก็ไม่เป็นไรหรอก มึงจะลุกขึ้นใหม่ได้ทุกครั้ง

ในโลกที่เฮงซวย

เราควรต้องมีความหวัง หลายครั้งเราก็ไม่รู้หรอก ว่าควรหวังแค่ไหนถึงเป็นไปได้

ขอบคุณทุกอย่างที่ผ่านเข้ามานะ

ถึงแม้มันจะเจ็บปวด แม้มันจะใจร้าย แต่เราก็ต้องอยู่กับมันให้ได้

บางครั้งเราก็เจ็บปวด

กับเรื่องราวเดิม ๆ เสมอ ดูน้อยลง

เราจะมองไม่เห็นทางออก

เมื่อเราปล่อยตัวเอง จมปลักอยู่กับความเศร้า เราจะร้องไห้อยู่แบบนั้น

ปล่อยให้ทุกเรื่องราวที่ผ่านไป

เป็นเพียงอดีตที่เราเคยจดจำ บางครั้งมันก็หนักหนา จนเราเจ็บปวดเกินกว่าจะผ่านไป

มันก็แค่อีกวันที่กำลังจะผ่านไป

ถึงเหนื่อยเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เบาบางลง ถึงร้องไห้เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ยิ้มได้ ชีวิตมันไม่เคยง่ายอยู่แล้ว

ถ้าเราไม่หกล้มในวันนั้น

เราจะไม่มีวันวิ่งได้ในตอนนี้" ใคร ๆ ก็ไม่อยากหกล้มหรอก เพราะมันเจ็บ พอโตขึ้นแผลยิ่งหายยากความเจ็บก็มากขึ้นเพราะเราตัวโตขึ้นกว่าตอนเป็นเด็ก ตอนเราหัดเดินเราไม่กลัวล้มเลยด้วยซ้ำเพราะเราไม่รู้หรอกว่าการเดินมันเป็นยังไง พอเวลาผ่านไปเรากลับกลัวที่จะเจ็บปวด กลัวที่จะหกล้มในอายุที่มากขึ้น มันเลยทำให้เรากลัวการก้าวไปในพื้นที่ใหม่ ๆ ที่เราไม่เคยรู้จัก กลัวการเปลี่ยนแปลงที่เราไม่รู้ว่ามันจะดีไหม กลัวความสัมพันธ์ที่มันอาจต้องเจ็บ

การเติบโตเป็นผู้ใหญ่มันไม่ง่าย

ตอนเราเป็นเด็กเรามักได้ยินผู้ใหญ่ บอกกับเราเสมอว่า "ไม่ต้องรีบโตหรอก" เป็นเด็กมันสบายที่สุดแล้ว

อย่าจมอยู่กับอดีตที่มันผ่านไปแล้ว

เพราะต่อให้เราเสียใจ...

มันก็แค่วันนึง

ที่เราอาจเหนื่อย จากเรื่องรอบตัว อาจกังวล

ยิ่งคาดหวังยิ่งเจ็บปวด

ยิ่งเครียด ยิ่งกดดัน ยิ่งไม่มีความสุข...

ธรรมดาที่ฉันร้องไห้เวลาฉันเสียใจ

ธรรมดาที่เสียใจแล้วน้ำตามันไหล ธรรมดาเมื่อรักใครแล้วตัวเขามาทิ้งไป น้ำตามันจะไหลออกมาเพื่อปลอบโยนหัวใจ

ถ้ามีคนบอกว่าชีวิตจะมีแต่ความสุข

อย่าไปเชื่อนะ มันไม่จริงหรอก ชีวิตที่ดีมันต้องมีส่วนผสมที่เราไม่ชอบ มันถึงจะกลมกล่อมและเป็นชีวิตจริง ๆ

พอโตขึ้น

เราจะยิ้มยากขึ้น มีเพื่อนน้อยลง บ่นเหนื่อยบ่อย

เพราะไม่สมบูรณ์แบบ

เราถึงต้องพยายาม เพื่อให้ดีที่สุดในแบบ ที่เราอยากให้มันเป็น