อย่ารอให้หมดแรง

อย่ารอให้หมดแรง ถึงค่อยอนุญาตให้ตัวเองพัก ไม่ต้องรอให้ร้องไห้ไม่ไหว ไม่ต้องรอให้ตื่นมาแล้วไม่อยากทำอะไร ถึงจะยอมรับว่าเราเหนื่อยแล้ว บางทีเราก็ชินกับคำว่า “อีกนิดเดียว” ทำอีกนิด อดทนอีกหน่อย จนเลื่อนเวลาพักของตัวเองออกไปเรื่อยๆ เพราะยังมีเรื่องต้องทำ ยังมีคนรอเราอยู่ แต่เราเองก็ต้องการการดูแลเหมือนกันนะ เหนื่อยก็พักได้ แม้งานจะยังไม่เสร็จ แม้วันนี้จะทำได้น้อยกว่าที่ตั้งใจ เราไม่ต้องทำทุกอย่างให้เรียบร้อย ถึงจะมีสิทธิ์นั่งลงหายใจสบายๆ ลองวางบางเรื่องไว้ก่อน กินข้าวให้ตรงเวลา นอนให้เต็มอิ่มสักคืน หรืออยู่เงียบๆ โดยไม่ต้องตอบใครสักพัก เรื่องที่ยังค้าง ค่อยกลับมาทำ ตอนที่เรามีแรงมากกว่านี้ก็ได้ ดูแลตัวเองระหว่างทางบ้างนะ เราไม่จำเป็นต้องฝืนจนไม่เหลือแรง เพื่อพิสูจน์ว่าเราพยายามมากพอแล้ว

#เสียงที่ไม่ได้ยิน