เราไม่จำเป็นต้องรีบเติบโต

เราไม่จำเป็นต้องรีบเติบโต แค่เติบโตในแบบที่ไม่ทำร้ายตัวเองก็พอ ไม่ต้องเร่งให้ชีวิตไปเร็วกว่าใจ ไม่ต้องฝืนยิ้ม ทั้งที่ข้างในยังไม่ไหว ไม่ต้องพยายามเป็นคนที่เก่งขึ้น ด้วยการกดดันตัวเองจนเหนื่อยเกินไป การเติบโต ไม่ได้วัดจากความเร็ว แต่วัดจากว่าเรายังรักตัวเองอยู่ไหม ในทุกก้าวที่เราเดินผ่านมา บางครั้งการเดินช้า คือการฟังเสียงหัวใจตัวเองให้ชัดขึ้น บางครั้งการหยุดพัก คือการดูแลตัวเองไม่ให้พังไปมากกว่านี้ เราไม่ต้องรีบเก่ง ไม่ต้องรีบสำเร็จ ไม่ต้องรีบไปถึงไหน แค่ค่อย ๆ ไป ในแบบที่เราไม่ต้องฝืน ในแบบที่เรายังยิ้มให้ตัวเองได้ และในวันที่เราหันกลับมามอง เราจะรู้ว่า การที่เราไม่ทำร้ายตัวเองระหว่างทาง คือการเติบโตที่ดีที่สุดแล้ว

#เสียงที่ไม่ได้ยิน