วันที่เราใจดีกับทุกคน

วันที่เราใจดีกับทุกคน แต่ลืมใจดีกับตัวเอง เราอาจคอยปลอบคนอื่น ในวันที่เขาไม่ไหว คอยรับฟัง ในวันที่เขาไม่มีใคร คอยเข้าใจ แม้บางครั้งตัวเราเอง ก็อยากมีใครสักคนเข้าใจเหมือนกัน เราใจดีกับโลกมากพอแล้ว แต่บางทีเราอาจลืมไปว่า หัวใจของเรา ก็ต้องการความอ่อนโยนเหมือนกัน ไม่จำเป็นต้องเป็นที่พึ่งของทุกคนตลอดเวลา ไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งให้ใครเห็นทุกวัน ไม่จำเป็นต้องยิ้ม ทั้งที่ข้างในอยากร้องไห้ วันนี้ลองหันกลับมากอดตัวเองบ้าง ถามตัวเองบ้างว่า เหนื่อยไหม ไหวไหม อยากพักหรือเปล่า เพราะเราเอง ก็สมควรได้รับความรัก ความเข้าใจ และความใจดี ไม่แพ้ใครเลย ใจดีกับคนอื่นได้ แต่อย่าลืมใจดีกับตัวเองด้วยนะ

#เสียงที่ไม่ได้ยิน