พอโตขึ้น

พอโตขึ้น เราจะเลือกการไม่ฝืนอยู่ในที่ที่ไม่ใช่เรา เมื่อก่อนเราอาจพยายามปรับตัว พยายามเป็นในแบบที่คนอื่นอยากให้เป็น พยายามทำทุกอย่าง เพื่อให้ตัวเอง “พอดี” กับที่ตรงนั้น แต่ยิ่งโตขึ้นเราจะเริ่มรู้ว่า บางที่ ต่อให้เราพยายามแค่ไหน มันก็ยังไม่ใช่ที่ของเราอยู่ดี การฝืนอยู่ ไม่ได้ทำให้เรามีความสุขขึ้น มันแค่ทำให้เราเหนื่อยมากขึ้น พอโตขึ้นเราจะเข้าใจว่า เราไม่จำเป็นต้องอยู่ในที่ที่ทำให้เรารู้สึกเล็กลง ไม่จำเป็นต้องอยู่กับคนที่ไม่เห็นค่าเรา และไม่จำเป็นต้องฝืนเป็นใคร เพื่อให้ใครบางคนพอใจ บางครั้งการเดินออกมา ไม่ใช่การยอมแพ้ แต่มันคือการเลือกรักษาหัวใจของตัวเอง เพราะชีวิตสั้นเกินไป ที่จะต้องใช้มันไปกับที่ที่ไม่ใช่เรา

#เสียงที่ไม่ได้ยิน