ต่อให้ใครไม่เห็น

ต่อให้ใครไม่เห็น ก็ทำไปเถอะ ต่อให้ไม่มีใครชม ก็ภูมิใจในตัวเองไปเถอะ ต่อให้ไม่มีใครเข้าใจ ก็อย่าหยุดเป็นตัวเอง เราใช้เวลามากมาย ไปกับการรอการยอมรับจากคนอื่น รอคำชม รอคำว่าเก่งมาก รอให้ใครสักคนเห็นความพยายามของเรา จนบางครั้ง เราลืมเห็นมันด้วยตัวเอง ความจริงคือ ไม่ใช่ทุกคนจะเห็นคุณค่าของเรา ไม่ใช่ทุกคนจะเข้าใจ ว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง และไม่ใช่ทุกคน จะยินดีกับความสำเร็จของเรา แต่สิ่งสำคัญคือ เรารู้ว่าเราพยายามแค่ไหน เรารู้ว่า กว่าจะมาถึงวันนี้ เราต้องอดทนกับอะไรบ้าง ดังนั้นเลิกแคร์คนอื่นบ้างก็ได้ เลิกเอาความสุขของตัวเอง ไปฝากไว้ที่สายตาใคร เลิกวัดคุณค่าของตัวเอง จากคำพูดของคนอื่น แล้วหันกลับมารักตัวเอง ให้กำลังใจตัวเอง ในวันที่เหนื่อย กอดตัวเอง ในวันที่ไม่มีใครเข้าใจ และภูมิใจในตัวเอง แม้ไม่มีใครปรบมือให้ เพราะสุดท้ายแล้ว คนที่ต้องอยู่กับเราไปทั้งชีวิต ไม่ใช่คนอื่น แต่คือตัวเราเอง

#เสียงที่ไม่ได้ยิน