ชีวิตเราไม่ได้ช้าลง

ชีวิตเราไม่ได้ช้าลง เพียงเพราะใครบางคนไปถึงก่อน บางทีเราก็รู้สึกว่าตัวเองเดินมาได้ไกลแล้ว จนได้เห็นชีวิตของคนอื่น เห็นเขามีบ้าน มีงานที่ดี ได้ทำสิ่งที่ฝัน มีชีวิตที่ดูลงตัว แล้วเราก็กลับมาถามตัวเองว่า ทำไมเรายังอยู่ตรงนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านั้น เรายังภูมิใจกับก้าวเล็กๆ ของตัวเองอยู่เลย อย่าเพิ่งลืมว่า กว่าจะมาถึงวันนี้ เราผ่านอะไรมาบ้าง บางช่วงเรามีแรงเดินเต็มที่ บางช่วงแค่ดูแลใจตัวเองให้ไหว ก็ใช้แรงแทบทั้งหมดที่มีแล้ว เราเริ่มต้นจากคนละจุด มีภาระ มีโอกาส และมีเรื่องที่ต้องรับมือไม่เหมือนกัน อายุเท่ากัน ก็ไม่ได้แปลว่าต้องพร้อมเท่ากันทุกเรื่อง ยินดีกับคนที่ไปถึงก่อนได้ โดยไม่ต้องตำหนิตัวเองที่ยังอยู่ระหว่างทาง ความสำเร็จของเขา ไม่ได้ลบความพยายามของเราไปไหน ค่อยๆ เดินในทางที่เราอยากไป เหนื่อยก็พัก ไม่แน่ใจก็ทบทวน ให้เวลาตัวเองได้เรียนรู้บ้าง เราไม่จำเป็นต้องไปถึงพร้อมใคร และระหว่างที่ยังไปไม่ถึง เราก็มีสิทธิ์มีความสุขกับชีวิตของเราเหมือนกัน

#เสียงที่ไม่ได้ยิน